出典:Wiktionary
Equivalent to on- + tēon.
| infinitive | ontēon | tō ontēonne |
|---|---|---|
| indicative | present | past |
| 1st-person singular | ontēo | ontēah |
| 2nd-person singular | ontȳhst | ontuge |
| 3rd-person singular | ontȳhþ | ontēah |
| plural | ontēoþ | ontugon |
| subjunctive | present | past |
| singular | ontēo | ontuge |
| plural | ontēon | ontugen |
| imperative | ||
| singular | ontēo | |
| plural | ontēon | |
| participle | present | past |
| ontēonde | ontogen | |