出典:Wiktionary
From Proto-Indo-European *skat-.
scatō (present infinitive scatere, perfect active scatuī); third conjugation, no passive
| Conjugation of scato (third conjugation, active only) | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| indicative | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | scatō | scatis | scatit | scatimus | scatitis | scatunt |
| imperfect | scatēbam | scatēbās | scatēbat | scatēbāmus | scatēbātis | scatēbant | |
| future | scatam | scatēs | scatet | scatēmus | scatētis | scatent | |
| perfect | scatuī | scatuistī | scatuit | scatuimus | scatuistis | scatuērunt, scatuēre | |
| pluperfect | scatueram | scatuerās | scatuerat | scatuerāmus | scatuerātis | scatuerant | |
| future perfect | scatuerō | scatueris | scatuerit | scatuerimus | scatueritis | scatuerint | |
| subjunctive | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | scatam | scatās | scatat | scatāmus | scatātis | scatant |
| imperfect | scaterem | scaterēs | scateret | scaterēmus | scaterētis | scaterent | |
| perfect | scatuerim | scatuerīs | scatuerit | scatuerīmus | scatuerītis | scatuerint | |
| pluperfect | scatuissem | scatuissēs | scatuisset | scatuissēmus | scatuissētis | scatuissent | |
| imperative | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | — | scate | — | — | scatite | — |
| future | — | scatitō | scatitō | — | scatitōte | scatuntō | |
| non-finite forms | active | passive | |||||
| present | perfect | future | present | perfect | future | ||
| infinitives | scatere | scatuisse | — | — | — | — | |
| participles | scatēns | — | — | — | — | — | |
| verbal nouns | gerund | supine | |||||
| nominative | genitive | dative/ablative | accusative | accusative | ablative | ||
| scatere | scatendī | scatendō | scatendum | — | — | ||
出典:『Wiktionary』 (2026/02/14 20:49 UTC 版)
From Ancient Greek σκῶρ, σκατός (skôr, skatós, “dung, feces”).