出典:Wiktionary
succutiō (present infinitive succutere, perfect active succussī, supine succussum); third conjugation iō-variant
| Conjugation of succutio (third conjugation iō-variant) | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| indicative | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | succutiō | succutis | succutit | succutimus | succutitis | succutiunt |
| imperfect | succutiēbam | succutiēbās | succutiēbat | succutiēbāmus | succutiēbātis | succutiēbant | |
| future | succutiam | succutiēs | succutiet | succutiēmus | succutiētis | succutient | |
| perfect | succussī | succussistī | succussit | succussimus | succussistis | succussērunt, succussēre | |
| pluperfect | succusseram | succusserās | succusserat | succusserāmus | succusserātis | succusserant | |
| future perfect | succusserō | succusseris | succusserit | succusserimus | succusseritis | succusserint | |
| passive | present | succutior | succuteris, succutere | succutitur | succutimur | succutiminī | succutiuntur |
| imperfect | succutiēbar | succutiēbāris, succutiēbāre | succutiēbātur | succutiēbāmur | succutiēbāminī | succutiēbantur | |
| future | succutiar | succutiēris, succutiēre | succutiētur | succutiēmur | succutiēminī | succutientur | |
| perfect | succussus + present active indicative of sum | ||||||
| pluperfect | succussus + imperfect active indicative of sum | ||||||
| future perfect | succussus + future active indicative of sum | ||||||
| subjunctive | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | succutiam | succutiās | succutiat | succutiāmus | succutiātis | succutiant |
| imperfect | succuterem | succuterēs | succuteret | succuterēmus | succuterētis | succuterent | |
| perfect | succusserim | succusserīs | succusserit | succusserīmus | succusserītis | succusserint | |
| pluperfect | succussissem | succussissēs | succussisset | succussissēmus | succussissētis | succussissent | |
| passive | present | succutiar | succutiāris, succutiāre | succutiātur | succutiāmur | succutiāminī | succutiantur |
| imperfect | succuterer | succuterēris, succuterēre | succuterētur | succuterēmur | succuterēminī | succuterentur | |
| perfect | succussus + present active subjunctive of sum | ||||||
| pluperfect | succussus + imperfect active subjunctive of sum | ||||||
| imperative | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | — | succute | — | — | succutite | — |
| future | — | succutitō | succutitō | — | succutitōte | succutiuntō | |
| passive | present | — | succutere | — | — | succutiminī | — |
| future | — | succutitor | succutitor | — | — | succutiuntor | |
| non-finite forms | active | passive | |||||
| present | perfect | future | present | perfect | future | ||
| infinitives | succutere | succussisse | succussūrus esse | succutī | succussus esse | succussum īrī | |
| participles | succutiēns | — | succussūrus | — | succussus | succutiendus | |
| verbal nouns | gerund | supine | |||||
| nominative | genitive | dative/ablative | accusative | accusative | ablative | ||
| succutere | succutiendī | succutiendō | succutiendum | succussum | succussū | ||