出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2025/05/01 04:20 UTC 版)
A compound of the diminutive suffix -ulus with the nomen-gentilicium–forming suffix -eius.
-uleius (feminine -uleia, neuter -uleium); first/second-declension suffix
This suffix combines with the supine stem of verbs to create pejorative adjectives.
Pejorative forms also appear to form from noun stems on occasion.
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | -uleius | -uleia | -uleium | -uleiī | -uleiae | -uleia | |
| genitive | -uleiī | -uleiae | -uleiī | -uleiōrum | -uleiārum | -uleiōrum | |
| dative | -uleiō | -uleiae | -uleiō | -uleiīs | |||
| accusative | -uleium | -uleiam | -uleium | -uleiōs | -uleiās | -uleia | |
| ablative | -uleiō | -uleiā | -uleiō | -uleiīs | |||
| vocative | -ulei | -uleia | -uleium | -uleiī | -uleiae | -uleia | |
The masculine vocative singular is bisyllabic.