出典:Wiktionary
From catus (“clear-sighted”, “intelligent”, “sagacious”, “wise”).
Catius m (genitive Catiī または Catī); second declension
Second declension.
| Case | Singular |
|---|---|
| nominative | Catius |
| genitive | Catiī Catī1 |
| dative | Catiō |
| accusative | Catium |
| ablative | Catiō |
| vocative | Catī |