出典:Wiktionary
From exter (“outward, on the outside”).
First/second-declension adjective.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | externus | externa | externum | externī | externae | externa | |
| Genitive | externī | externae | externī | externōrum | externārum | externōrum | |
| Dative | externō | externō | externīs | ||||
| Accusative | externum | externam | externum | externōs | externās | externa | |
| Ablative | externō | externā | externō | externīs | |||
| Vocative | externe | externa | externum | externī | externae | externa | |