出典:Wiktionary
From sonō (“make a noise, sound”) + -tō
sonitō (present infinitive sonitāre, perfect active sonitāvī, supine sonitātum); first conjugation
| Conjugation of sonitō (first conjugation) | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| indicative | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | sonitō | sonitās | sonitat | sonitāmus | sonitātis | sonitant |
| imperfect | sonitābam | sonitābās | sonitābat | sonitābāmus | sonitābātis | sonitābant | |
| future | sonitābō | sonitābis | sonitābit | sonitābimus | sonitābitis | sonitābunt | |
| perfect | sonitāvī | sonitāvistī | sonitāvit | sonitāvimus | sonitāvistis | sonitāvērunt, sonitāvēre | |
| pluperfect | sonitāveram | sonitāverās | sonitāverat | sonitāverāmus | sonitāverātis | sonitāverant | |
| future perfect | sonitāverō | sonitāveris | sonitāverit | sonitāverimus | sonitāveritis | sonitāverint | |
| passive | present | sonitor | sonitāris, sonitāre | sonitātur | sonitāmur | sonitāminī | sonitantur |
| imperfect | sonitābar | sonitābāris, sonitābāre | sonitābātur | sonitābāmur | sonitābāminī | sonitābantur | |
| future | sonitābor | sonitāberis, sonitābere | sonitābitur | sonitābimur | sonitābiminī | sonitābuntur | |
| perfect | sonitātus + present active indicative of sum | ||||||
| pluperfect | sonitātus + imperfect active indicative of sum | ||||||
| future perfect | sonitātus + future active indicative of sum | ||||||
| subjunctive | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | sonitem | sonitēs | sonitet | sonitēmus | sonitētis | sonitent |
| imperfect | sonitārem | sonitārēs | sonitāret | sonitārēmus | sonitārētis | sonitārent | |
| perfect | sonitāverim | sonitāverīs | sonitāverit | sonitāverīmus | sonitāverītis | sonitāverint | |
| pluperfect | sonitāvissem | sonitāvissēs | sonitāvisset | sonitāvissēmus | sonitāvissētis | sonitāvissent | |
| passive | present | soniter | sonitēris, sonitēre | sonitētur | sonitēmur | sonitēminī | sonitentur |
| imperfect | sonitārer | sonitārēris, sonitārēre | sonitārētur | sonitārēmur | sonitārēminī | sonitārentur | |
| perfect | sonitātus + present active subjunctive of sum | ||||||
| pluperfect | sonitātus + imperfect active subjunctive of sum | ||||||
| imperative | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | — | sonitā | — | — | sonitāte | — |
| future | — | sonitātō | sonitātō | — | sonitātōte | sonitantō | |
| passive | present | — | sonitāre | — | — | sonitāminī | — |
| future | — | sonitātor | sonitātor | — | — | sonitantor | |
| non-finite forms | active | passive | |||||
| present | perfect | future | present | perfect | future | ||
| infinitives | sonitāre | sonitāvisse | sonitātūrum esse | sonitārī | sonitātum esse | sonitātum īrī | |
| participles | sonitāns | — | sonitātūrus | — | sonitātus | sonitandus | |
| verbal nouns | gerund | supine | |||||
| genitive | dative | accusative | ablative | accusative | ablative | ||
| sonitandī | sonitandō | sonitandum | sonitandō | sonitātum | sonitātū | ||
sonitō