![]()
出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2025/03/24 00:58 UTC 版)
Probably from an earlier *trānsquīlus (with quantitative metathesis), from trāns- + the root of quiēs.
tranquillus (feminine tranquilla, neuter tranquillum, adverb tranquillē or tranquillō); first/second-declension adjective
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | tranquillus | tranquilla | tranquillum | tranquillī | tranquillae | tranquilla | |
| genitive | tranquillī | tranquillae | tranquillī | tranquillōrum | tranquillārum | tranquillōrum | |
| dative | tranquillō | tranquillae | tranquillō | tranquillīs | |||
| accusative | tranquillum | tranquillam | tranquillum | tranquillōs | tranquillās | tranquilla | |
| ablative | tranquillō | tranquillā | tranquillō | tranquillīs | |||
| vocative | tranquille | tranquilla | tranquillum | tranquillī | tranquillae | tranquilla | |