出典:Wiktionary
From in- + plācābilis.
Third-declension two-termination adjective.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| Nominative | implācābilis | implācābile | implācābilēs | implācābilia | |
| Genitive | implācābilis | implācābilium | |||
| Dative | implācābilī | implācābilibus | |||
| Accusative | implācābilem | implācābile | implācābilēs implācābilīs |
implācābilia | |
| Ablative | implācābilī | implācābilibus | |||
| Vocative | implācābilis | implācābile | implācābilēs | implācābilia | |