出典:Wiktionary
improbō (present infinitive improbāre, perfect active improbāvī, supine improbātum); first conjugation
| Conjugation of improbō (first conjugation) | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| indicative | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | improbō | improbās | improbat | improbāmus | improbātis | improbant |
| imperfect | improbābam | improbābās | improbābat | improbābāmus | improbābātis | improbābant | |
| future | improbābō | improbābis | improbābit | improbābimus | improbābitis | improbābunt | |
| perfect | improbāvī | improbāvistī | improbāvit | improbāvimus | improbāvistis | improbāvērunt, improbāvēre | |
| pluperfect | improbāveram | improbāverās | improbāverat | improbāverāmus | improbāverātis | improbāverant | |
| future perfect | improbāverō | improbāveris | improbāverit | improbāverimus | improbāveritis | improbāverint | |
| passive | present | improbor | improbāris, improbāre | improbātur | improbāmur | improbāminī | improbantur |
| imperfect | improbābar | improbābāris, improbābāre | improbābātur | improbābāmur | improbābāminī | improbābantur | |
| future | improbābor | improbāberis, improbābere | improbābitur | improbābimur | improbābiminī | improbābuntur | |
| perfect | improbātus + present active indicative of sum | ||||||
| pluperfect | improbātus + imperfect active indicative of sum | ||||||
| future perfect | improbātus + future active indicative of sum | ||||||
| subjunctive | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | improbem | improbēs | improbet | improbēmus | improbētis | improbent |
| imperfect | improbārem | improbārēs | improbāret | improbārēmus | improbārētis | improbārent | |
| perfect | improbāverim | improbāverīs | improbāverit | improbāverīmus | improbāverītis | improbāverint | |
| pluperfect | improbāvissem | improbāvissēs | improbāvisset | improbāvissēmus | improbāvissētis | improbāvissent | |
| passive | present | improber | improbēris, improbēre | improbētur | improbēmur | improbēminī | improbentur |
| imperfect | improbārer | improbārēris, improbārēre | improbārētur | improbārēmur | improbārēminī | improbārentur | |
| perfect | improbātus + present active subjunctive of sum | ||||||
| pluperfect | improbātus + imperfect active subjunctive of sum | ||||||
| imperative | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | — | improbā | — | — | improbāte | — |
| future | — | improbātō | improbātō | — | improbātōte | improbantō | |
| passive | present | — | improbāre | — | — | improbāminī | — |
| future | — | improbātor | improbātor | — | — | improbantor | |
| non-finite forms | active | passive | |||||
| present | perfect | future | present | perfect | future | ||
| infinitives | improbāre | improbāvisse | improbātūrum esse | improbārī | improbātum esse | improbātum īrī | |
| participles | improbāns | — | improbātūrus | — | improbātus | improbandus | |
| verbal nouns | gerund | supine | |||||
| genitive | dative | accusative | ablative | accusative | ablative | ||
| improbandī | improbandō | improbandum | improbandō | improbātum | improbātū | ||