出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2025/04/04 23:04 UTC 版)
Perfect passive participle of interrumpō.
interruptus (feminine interrupta, neuter interruptum); first/second-declension participle
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | interruptus | interrupta | interruptum | interruptī | interruptae | interrupta | |
| genitive | interruptī | interruptae | interruptī | interruptōrum | interruptārum | interruptōrum | |
| dative | interruptō | interruptae | interruptō | interruptīs | |||
| accusative | interruptum | interruptam | interruptum | interruptōs | interruptās | interrupta | |
| ablative | interruptō | interruptā | interruptō | interruptīs | |||
| vocative | interrupte | interrupta | interruptum | interruptī | interruptae | interrupta | |
![]()