出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2025/12/27 04:03 UTC 版)
Superlative of ulter, from Proto-Italic *oltm̥mos, whence also Oscan 𐌞𐌋𐌕𐌉𐌖𐌌𐌀𐌌 (últiumam, acc sg fem).
ultimus (superlative, feminine ultima, neuter ultimum); first/second declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | ultimus | ultima | ultimum | ultimī | ultimae | ultima | |
| genitive | ultimī | ultimae | ultimī | ultimōrum | ultimārum | ultimōrum | |
| dative | ultimō | ultimae | ultimō | ultimīs | |||
| accusative | ultimum | ultimam | ultimum | ultimōs | ultimās | ultima | |
| ablative | ultimō | ultimā | ultimō | ultimīs | |||
| vocative | ultime | ultima | ultimum | ultimī | ultimae | ultima | |