出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2026/03/24 18:19 UTC 版)
Perfect passive participle of cōnficiō (“to prepare, bring about, finish, perform; to lessen, afflict”).
cōnfectus (feminine cōnfecta, neuter cōnfectum); first/second-declension participle
First/second-declension participle.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | cōnfectus | cōnfecta | cōnfectum | cōnfectī | cōnfectae | cōnfecta | |
| genitive | cōnfectī | cōnfectae | cōnfectī | cōnfectōrum | cōnfectārum | cōnfectōrum | |
| dative | cōnfectō | cōnfectae | cōnfectō | cōnfectīs | |||
| accusative | cōnfectum | cōnfectam | cōnfectum | cōnfectōs | cōnfectās | cōnfecta | |
| ablative | cōnfectō | cōnfectā | cōnfectō | cōnfectīs | |||
| vocative | cōnfecte | cōnfecta | cōnfectum | cōnfectī | cōnfectae | cōnfecta | |