出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2026/03/31 18:23 UTC 版)
From in- (“not”) + firmus (“strong, firm”), from Proto-Italic *en- from Proto-Indo-European *n̥- (“not”) + Proto-Italic *fermos from root Proto-Indo-European *dʰer- (“to hold, support”).
īnfirmus (feminine īnfirma, neuter īnfirmum, comparative īnfirmior, superlative īnfirmissimus, adverb īnfirmiter); first/second-declension adjective
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | īnfirmus | īnfirma | īnfirmum | īnfirmī | īnfirmae | īnfirma | |
| genitive | īnfirmī | īnfirmae | īnfirmī | īnfirmōrum | īnfirmārum | īnfirmōrum | |
| dative | īnfirmō | īnfirmae | īnfirmō | īnfirmīs | |||
| accusative | īnfirmum | īnfirmam | īnfirmum | īnfirmōs | īnfirmās | īnfirma | |
| ablative | īnfirmō | īnfirmā | īnfirmō | īnfirmīs | |||
| vocative | īnfirme | īnfirma | īnfirmum | īnfirmī | īnfirmae | īnfirma | |