出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2026/08/15 03:46 UTC 版)
intentus (feminine intenta, neuter intentum, comparative intentior, superlative intentissimus); first/second-declension adjective
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | intentus | intenta | intentum | intentī | intentae | intenta | |
| genitive | intentī | intentae | intentī | intentōrum | intentārum | intentōrum | |
| dative | intentō | intentae | intentō | intentīs | |||
| accusative | intentum | intentam | intentum | intentōs | intentās | intenta | |
| ablative | intentō | intentā | intentō | intentīs | |||
| vocative | intente | intenta | intentum | intentī | intentae | intenta | |