出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2026/04/23 17:58 UTC 版)
From in- + ratus (“established”).
irritus (feminine irrita, neuter irritum, comparative irritior, superlative irritissimus, adverb irritē); first/second-declension adjective
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | irritus | irrita | irritum | irritī | irritae | irrita | |
| genitive | irritī | irritae | irritī | irritōrum | irritārum | irritōrum | |
| dative | irritō | irritae | irritō | irritīs | |||
| accusative | irritum | irritam | irritum | irritōs | irritās | irrita | |
| ablative | irritō | irritā | irritō | irritīs | |||
| vocative | irrite | irrita | irritum | irritī | irritae | irrita | |
Fourth-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | irrītus | irrītūs |
| genitive | irrītūs | irrītuum |
| dative | irrītuī | irrītibus |
| accusative | irrītum | irrītūs |
| ablative | irrītū | irrītibus |
| vocative | irrītus | irrītūs |