出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2026/02/04 01:11 UTC 版)
Perhaps related with mās (“male, a male”). According to De Vaan, from Proto-Indo-European *morei-, *mori- or *morih₂- (“young woman”), developing into a pre-Italic *mārī-, with possessive *-to-. Compare Welsh morwyn (“girl, maiden”) (< Proto-Celtic *moreinā-), Welsh merch (“daughter”) (< Proto-Celtic *merkā), Ancient Greek μεῖραξ (meîrax, “boy, girl”), Sanskrit मर्य (márya, “young man; foal”), Bactrian μαρηγο (marēgo, “servant”) (< Proto-Indo-European *meri̯o-), Lithuanian merga (“girl”) (< Proto-Indo-European *mergh-eh₂-), Lithuanian marti (“daughter-in-law”) (< Proto-Indo-European *mor-t-iH-).
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | marītus | marīta | marītum | marītī | marītae | marīta | |
| genitive | marītī | marītae | marītī | marītōrum | marītārum | marītōrum | |
| dative | marītō | marītae | marītō | marītīs | |||
| accusative | marītum | marītam | marītum | marītōs | marītās | marīta | |
| ablative | marītō | marītā | marītō | marītīs | |||
| vocative | marīte | marīta | marītum | marītī | marītae | marīta | |
marītus m (genitive marītī, feminine marīta); second declension
Second-declension noun.