Wiktionary英語版

出典:Wiktionary

punctus

出典:『Wiktionary』 (2026/03/07 14:13 UTC )

語源

From Medieval Latin punctus (punctuation mark).

発音

名詞

punctus

  1. (palaeography) The basic dot (‧) used to end a sentence in medieval punctuation (ancestral to the full stop/period).

発音

Participle

pūnctus (feminine ncta, neuter pūnctum, adverb pūnctim); first/second-declension participle

  1. pricked, punctured, pierced, having been pricked.
  2. marked with points; stippled.
  3. stung, bitten, pinched, having been affected sensibly.
  4. vexed, annoyed, grieved, troubled, disturbed, having been vexed or annoyed.
語形変化

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative pūnctus ncta pūnctum nctī pūnctae ncta
genitive nctī pūnctae nctī nctōrum nctārum nctōrum
dative nctō pūnctae nctō nctīs
accusative pūnctum pūnctam pūnctum nctōs nctās ncta
ablative nctō nctā nctō nctīs
vocative pūncte ncta pūnctum nctī pūnctae ncta
派生語
  • interpūnctus
  • pūnctillum
  • pūnctiō
  • pūnctulum
  • pūnctum
派生した語

名詞

pūnctus m (genitive pūnctī); second declension

  1. (Late Latin, New Latin; also mathematics) point
    Alternative form: pūnctum n
  2. A small portion of time, an instant, a moment
語形変化

Second-declension noun.

singular plural
nominative pūnctus pūnctī
genitive pūnctī pūnctōrum
dative pūnctō pūnctīs
accusative pūnctum pūnctōs
ablative pūnctō pūnctīs
vocative pūncte pūnctī

語源 2

From pungō +‎ -tus.

名詞

pūnctus m (genitive pūnctūs); fourth declension

  1. a pricking, stinging, puncture
  2. (dubious) a point
    • Pliny the Elder, Naturalis Historia 2.68, Jean Hardouin, editor, Caii Plinii Secundi historiae naturalis libri XXXVII [], volume 1, published 1741, Paris, p. 107:
      Hae tot portiones terrae, immo vero, ut plures tradidere, mundi punctus: ( neque enim aliud est terra in universo: )
      Notae. [...] 15. Mundi punctus.] Acutum illud est Senecae dictum, lib. I. Natur. quaest. in prooem. pag. 831. Hoc est illud punctum, quod inter tot gentes ferro & igni dividitur. O quam ridiculi sunt mortalium termini, &c.
  3. (Medieval Latin) punctuation mark
使用する際の注意点
  • (point): In older editions of Pliny mundi punctus (with punctus as a 4th-declension noun) appears, while in more recent editions it is mundi puncto (with punctum or punctus as 2nd-declension noun); compare Citations:puncto.
語形変化

Fourth-declension noun.

singular plural
nominative pūnctus pūnctūs
genitive pūnctūs pūnctuum
dative pūnctuī pūnctibus
accusative pūnctum pūnctūs
ablative pūnctū pūnctibus
vocative pūnctus pūnctūs
同意語
  • (a pricking): pūnctiō
  • (a point): pūnctum
派生した語
  • English: punctus

関連する語

  • punctim
  • punctiō
  • punctiuncula
  • punctūra
  • pungō

参照

調べた例文を記録して、効率よく覚えましょう
Weblio会員無料で登録できます
履歴機能 過去に調べた単語を確認できる
語彙力診断 診断回数が4回に増加
マイ単語帳 便利な学習機能付き
マイ例文帳 文章で意味を理解できる

閲覧履歴

punctusのページの著作権