Wiktionary英語版

出典:Wiktionary

titubo

語源

From a reduplication of Proto-Indo-European *(s)tewp-, from *(s)tew- (to push, hit)[1]. Compare Latin stupeō.

発音

動詞

titubō (present infinitive titubāre, perfect active titubāvī, supine titubātum); first conjugation

  1. I stagger, totter, reel
  2. I hesitate, falter, waver

Conjugation

   Conjugation of titubō (first conjugation)
indicative singular plural
first second third first second third
active present titubō titubās titubat titubāmus titubātis titubant
imperfect titubābam titubābās titubābat titubābāmus titubābātis titubābant
future titubābō titubābis titubābit titubābimus titubābitis titubābunt
perfect titubāvī titubāvistī titubāvit titubāvimus titubāvistis titubāvērunt, titubāvēre
pluperfect titubāveram titubāverās titubāverat titubāverāmus titubāverātis titubāverant
future perfect titubāverō titubāveris titubāverit titubāverimus titubāveritis titubāverint
passive present titubor titubāris, titubāre titubātur titubāmur titubāminī titubantur
imperfect titubābar titubābāris, titubābāre titubābātur titubābāmur titubābāminī titubābantur
future titubābor titubāberis, titubābere titubābitur titubābimur titubābiminī titubābuntur
perfect titubātus + present active indicative of sum
pluperfect titubātus + imperfect active indicative of sum
future perfect titubātus + future active indicative of sum
subjunctive singular plural
first second third first second third
active present titubem titubēs titubet titubēmus titubētis titubent
imperfect titubārem titubārēs titubāret titubārēmus titubārētis titubārent
perfect titubāverim titubāverīs titubāverit titubāverīmus titubāverītis titubāverint
pluperfect titubāvissem titubāvissēs titubāvisset titubāvissēmus titubāvissētis titubāvissent
passive present tituber titubēris, titubēre titubētur titubēmur titubēminī titubentur
imperfect titubārer titubārēris, titubārēre titubārētur titubārēmur titubārēminī titubārentur
perfect titubātus + present active subjunctive of sum
pluperfect titubātus + imperfect active subjunctive of sum
imperative singular plural
first second third first second third
active present titubā titubāte
future titubātō titubātō titubātōte titubantō
passive present titubāre titubāminī
future titubātor titubātor titubantor
non-finite forms active passive
present perfect future present perfect future
infinitives titubāre titubāvisse titubātūrum esse titubārī titubātum esse titubātum īrī
participles titubāns titubātūrus titubātus titubandus
verbal nouns gerund supine
genitive dative accusative ablative accusative ablative
titubandī titubandō titubandum titubandō titubātum titubātū

派生語

派生した語

参照

  1. ^ Walde, Alois; Hofmann, Johann Baptist (1954), “titubo”, in Lateinisches etymologisches Wörterbuch (in German), volume 2, 3rd edition, Heidelberg: Carl Winter, page 686
調べた例文を記録して、効率よく覚えましょう
Weblio会員無料で登録できます
履歴機能 過去に調べた単語を確認できる
語彙力診断 診断回数が4回に増加
マイ単語帳 便利な学習機能付き
マイ例文帳 文章で意味を理解できる

閲覧履歴

全履歴クリア

titubo
Fussashi
単語帳に追加

tituboのページの著作権