出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2026/06/15 03:31 UTC 版)
rūma
ruma f (genitive rumae); first declension (Old Latin; rare in Classical Latin)
First-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | ruma | rumae |
| genitive | rumae | rumārum |
| dative | rumae | rumīs |
| accusative | rumam | rumās |
| ablative | rumā | rumīs |
| vocative | ruma | rumae |
From rūmen. For the ending, compare plūma.
rūma f (genitive rūmae); first declension
First-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | rūma | rūmae |
| genitive | rūmae | rūmārum |
| dative | rūmae | rūmīs |
| accusative | rūmam | rūmās |
| ablative | rūmā | rūmīs |
| vocative | rūma | rūmae |
![]()