出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2026/02/06 18:14 UTC 版)
triumvir m (genitive triumvirī); second declension
Second-declension noun (nominative singular in -r).
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | triumvir | triumvirī |
| genitive | triumvirī | triumvirōrum |
| dative | triumvirō | triumvirīs |
| accusative | triumvirum | triumvirōs |
| ablative | triumvirō | triumvirīs |
| vocative | triumvir | triumvirī |
名詞の変化形:
|