出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2025/02/28 13:57 UTC 版)
From 中期英語 turner, torner, tornere, turnere, turnare, equivalent to turn + -er. Also from 中期英語 turnour, tornour, tournour, turnoure, from Old French tornour, tourneour, tourneur, tornëor (“one who fashions something by turning”).
First/second-declension adjective (nominative masculine singular in -er).
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | turner | turnera | turnerum | turnerī | turnerae | turnera | |
| genitive | turnerī | turnerae | turnerī | turnerōrum | turnerārum | turnerōrum | |
| dative | turnerō | turnerae | turnerō | turnerīs | |||
| accusative | turnerum | turneram | turnerum | turnerōs | turnerās | turnera | |
| ablative | turnerō | turnerā | turnerō | turnerīs | |||
| vocative | turner | turnera | turnerum | turnerī | turnerae | turnera | |
![]()
トートグ
tautogs
歩きまわること
tuataras
waratahs
tetras
駆けくら
テグー
tejus
rudds
a plaything with which one trifles for pleasure
名詞の変化形:
|