出典:Wiktionary
expugnō (present infinitive expugnāre, perfect active expugnāvī, supine expugnātum); first conjugation
| Conjugation of expugnō (first conjugation) | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| indicative | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | expugnō | expugnās | expugnat | expugnāmus | expugnātis | expugnant |
| imperfect | expugnābam | expugnābās | expugnābat | expugnābāmus | expugnābātis | expugnābant | |
| future | expugnābō | expugnābis | expugnābit | expugnābimus | expugnābitis | expugnābunt | |
| perfect | expugnāvī | expugnāvistī | expugnāvit | expugnāvimus | expugnāvistis | expugnāvērunt, expugnāvēre | |
| pluperfect | expugnāveram | expugnāverās | expugnāverat | expugnāverāmus | expugnāverātis | expugnāverant | |
| future perfect | expugnāverō | expugnāveris | expugnāverit | expugnāverimus | expugnāveritis | expugnāverint | |
| passive | present | expugnor | expugnāris, expugnāre |
expugnātur | expugnāmur | expugnāminī | expugnantur |
| imperfect | expugnābar | expugnābāris, expugnābāre |
expugnābātur | expugnābāmur | expugnābāminī | expugnābantur | |
| future | expugnābor | expugnāberis, expugnābere |
expugnābitur | expugnābimur | expugnābiminī | expugnābuntur | |
| perfect | expugnātus + present active indicative of sum | ||||||
| pluperfect | expugnātus + imperfect active indicative of sum | ||||||
| future perfect | expugnātus + future active indicative of sum | ||||||
| subjunctive | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | expugnem | expugnēs | expugnet | expugnēmus | expugnētis | expugnent |
| imperfect | expugnārem | expugnārēs | expugnāret | expugnārēmus | expugnārētis | expugnārent | |
| perfect | expugnāverim | expugnāverīs | expugnāverit | expugnāverīmus | expugnāverītis | expugnāverint | |
| pluperfect | expugnāvissem | expugnāvissēs | expugnāvisset | expugnāvissēmus | expugnāvissētis | expugnāvissent | |
| passive | present | expugner | expugnēris, expugnēre |
expugnētur | expugnēmur | expugnēminī | expugnentur |
| imperfect | expugnārer | expugnārēris, expugnārēre |
expugnārētur | expugnārēmur | expugnārēminī | expugnārentur | |
| perfect | expugnātus + present active subjunctive of sum | ||||||
| pluperfect | expugnātus + imperfect active subjunctive of sum | ||||||
| imperative | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | — | expugnā | — | — | expugnāte | — |
| future | — | expugnātō | expugnātō | — | expugnātōte | expugnantō | |
| passive | present | — | expugnāre | — | — | expugnāminī | — |
| future | — | expugnātor | expugnātor | — | — | expugnantor | |
| non-finite forms | active | passive | |||||
| present | perfect | future | present | perfect | future | ||
| infinitives | expugnāre | expugnāvisse | expugnātūrum esse | expugnārī | expugnātum esse | expugnātum īrī | |
| participles | expugnāns | — | expugnātūrus | — | expugnātus | expugnandus | |
| verbal nouns | gerund | supine | |||||
| genitive | dative | accusative | ablative | accusative | ablative | ||
| expugnandī | expugnandō | expugnandum | expugnandō | expugnātum | expugnātū | ||