Wiktionary英語版

出典:Wiktionary

exercitus

出典:『Wiktionary』 (2026/02/11 17:01 UTC )


語源 1

Perfect passive participle of exerceō (to occupy oneself, oversee; work at, practice, exercise), from ex- (out of) +‎ arceō (to ward off, protect, guard), from Proto-Italic *arkeō, from Proto-Indo-European *h₂orké-ye-ti, from Proto-Indo-European *h₂erk- (to protect, guard).

発音

Participle

exercitus (feminine exercita, neuter exercitum); first/second-declension participle

  1. occupied, exercised, practised
  2. vexed, harassed
  3. vexatious, severe
  4. disciplined
語形変化

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative exercitus exercita exercitum exercitī exercitae exercita
genitive exercitī exercitae exercitī exercitōrum exercitārum exercitōrum
dative exercitō exercitae exercitō exercitīs
accusative exercitum exercitam exercitum exercitōs exercitās exercita
ablative exercitō exercitā exercitō exercitīs
vocative exercite exercita exercitum exercitī exercitae exercita

語源 2

From exerceō (to occupy oneself, oversee; work at, practice, exercise) +‎ -tus (action noun forming suffix).

名詞

exercitus m (genitive exercitūs); fourth declension

  1. (abstract, Plautine):
    1. exercice
      Synonyms: exercitāmentum, exercitātiō, exercitiō, exercitium
    2. trouble, affliction
  2. (concrete):
    1. (military) an exercised, disciplined body of men, an army
    2. the assembly of the people in the Comitia Centuriata, as being a military organization
    3. (poetic) a multitude, host, swarm, flock
    4. a troop, body of attendants
語形変化

Fourth-declension noun.

singular plural
nominative exercitus exercitūs
genitive exercitūs exercituum
dative exercituī exercitibus
accusative exercitum exercitūs
ablative exercitū exercitibus
vocative exercitus exercitūs
派生した語

参照

調べた例文を記録して、効率よく覚えましょう
Weblio会員無料で登録できます
履歴機能 過去に調べた単語を確認できる
語彙力診断 診断回数が4回に増加
マイ単語帳 便利な学習機能付き
マイ例文帳 文章で意味を理解できる

exercitusのページの著作権