出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2025/10/31 17:34 UTC 版)
From Proto-Italic *-īnos, from Proto-Indo-European *-iHnos. Cognate with Ancient Greek -ινος (-inos) and Proto-Germanic *-īnaz.
-īnus (feminine -īna, neuter -īnum); first/second-declension suffix
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | -īnus | -īna | -īnum | -īnī | -īnae | -īna | |
| genitive | -īnī | -īnae | -īnī | -īnōrum | -īnārum | -īnōrum | |
| dative | -īnō | -īnae | -īnō | -īnīs | |||
| accusative | -īnum | -īnam | -īnum | -īnōs | -īnās | -īna | |
| ablative | -īnō | -īnā | -īnō | -īnīs | |||
| vocative | -īne | -īna | -īnum | -īnī | -īnae | -īna | |
In most cases, a borrowing from Ancient Greek -ῐνος (-ĭnos), as in cannabinus (“hempen; of hemp”) from κᾰννᾰ́βῐνος (kănnắbĭnos) and prasinus (“leek-green”) from πράσῐνος (prásĭnos).
In addition, traces of an inherited suffix -ĭnus can be found in some native Latin words, e.g. frāxinus (“ash tree; of ash wood”), although the inherited version seems to have become unproductive before the historical Latin period (and apparently was changed to -nus by syncope in a number of contexts).
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | -inus | -ina | -inum | -inī | -inae | -ina | |
| genitive | -inī | -inae | -inī | -inōrum | -inārum | -inōrum | |
| dative | -inō | -inae | -inō | -inīs | |||
| accusative | -inum | -inam | -inum | -inōs | -inās | -ina | |
| ablative | -inō | -inā | -inō | -inīs | |||
| vocative | -ine | -ina | -inum | -inī | -inae | -ina | |
![]()
the anus
wrens
saigas
nilgais