出典:Wiktionary
From Middle English uncoroun, uncroun, uncrowne; equivalent to un- + crown.
uncrown (三人称単数 現在形 uncrowns, 現在分詞 uncrowning, 過去形および過去分詞形 uncrowned)
![]()
かみ切る.
刮げ落とす
to disturb something
はき出す
to exterminate something
| ・uncrown | |
| ・Ewingella | |
| ・compensassem | |
| ・gaelic | |
| ・falcons | |
| ・sag56 | |
| ・Exzisus | |
| ・his | |
| ・subgrouping | |
| ・Feldspathoid |