出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2025/10/09 15:14 UTC 版)
From Latin coitus.
coitus (countable and uncountable, plural coituses)
coitus (feminine coita, neuter coitum); first/second-declension participle
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | coitus | coita | coitum | coitī | coitae | coita | |
| genitive | coitī | coitae | coitī | coitōrum | coitārum | coitōrum | |
| dative | coitō | coitae | coitō | coitīs | |||
| accusative | coitum | coitam | coitum | coitōs | coitās | coita | |
| ablative | coitō | coitā | coitō | coitīs | |||
| vocative | coite | coita | coitum | coitī | coitae | coita | |
coitus m (genitive coitūs); fourth declension
Fourth-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | coitus | coitūs |
| genitive | coitūs | coituum |
| dative | coituī | coitibus |
| accusative | coitum | coitūs |
| ablative | coitū | coitibus |
| vocative | coitus | coitūs |
(all borrowed)
![]()