出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2026/05/18 19:39 UTC 版)
From 中期英語 fend, feend (“enemy; demon”), from 古期英語 fēond (“enemy”), Proto-West Germanic *fijand, from Proto-Germanic *fijandz.
fiend (third-person singular simple present fiends, present participle fiending, simple past and past participle fiended)
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | fīend | fīendas |
| accusative | fīend | fīendas |
| genitive | fīendes | fīenda |
| dative | fīende | fīendum |
![]()
名詞の変化形:
|